روزنامه گاردين: ايران سخت ترين سيلي را به اوباما زد (خبر ويژه)

محافل رسانه اي جهان ابتكار ايران در برگزاري نشست سه جانبه و صدور بيانيه تهران را «سيلي به گوش آمريكا» ارزيابي مي كنند. آنها تفاوت توافق اخير با پيشنهاد 6 ماه پيش وين را در اين مي دانند كه ايران آن روز مجبور بود همه اورانيوم 5/3 درصد غني شده را مبادله كند و به خارج بفرستد اما اكنون با توجه به حجم گسترده غني سازي در ايران، نيمي از اورانيوم ها در ايران مي ماند.
نيويورك تايمز روزنامه آمريكايي در اين زمينه با اشاره به اينكه احتمالاً صدور قطعنامه جديد هم براي عوض كردن رفتار ايران بي فايده خواهد بود نوشت: توافق اخير در تهران بيشتر شبيه توافق پاييز گذشته در وين است و ايران 1200 كيلوگرم اورانيوم غني شده با غلظت 5/3 درصد را براي مبادله به تركيه مي فرستد. اما تفاوت هاي بزرگي هم وجود دارد. اكتبر (مهر) سال گذشته، 1200 كيلوگرم اورانيوم معادل 80 درصد ذخيره اورانيوم غني شده ايران بود اما اين رقم اكنون نصف اورانيوم غني شده در ايران است. همچنين هدف اوليه به گونه اي حساب شده، تأخير انداختن پيشروي اتمي ايران بود اما قرارداد فعلي، سوخت اتمي بيش از حدي را در ايران باقي مي گذارد و غني سازي با درصد بالاتر را متوقف نمي كند. همچنين به تهران اين امكان را مي دهد سوخت انبار شده در تركيه را هر وقت اراده كرد، بازگرداند و تعهدي هم به مذاكره ندارد.
روزنامه صهيونيستي يديعوت آحرونوت هم به قلم يك تحليلگر امور اطلاعاتي و راهبردي خود (الكس فيشمن) نوشت: اقدام ايران در صدور بيانيه هسته اي اخير بسيار هوشمندانه و به مثابه سيلي سخت به گونه آمريكايي هاي كودن بود. ايراني ها كاري كردند كه رئيس جمهور برزيل از ايالات متحده يك مضحكه ساخت. او گامي را برداشت كه در كانون سياست خارجي آمريكا قرار دارد، بدون آنكه با آمريكايي ها در اين رابطه مشورت كرده يا حتي ايالات متحده را در جريان آن قرار دهد. داسيلوا نتيجه اي را محقق ساخت كه هيچ ارتباطي با منافع آمريكايي ندارد، زيرا واشنگتن اكنون بايد توضيح دهد به چه دليل بايد به سوي تحريم ها برود در حالي كه «لولا» توافقنامه اي را به جهانيان هديه داد. اگر دولت اوباما تا به امروز موفق به ايجاد ائتلافي براي اعمال تحريم هاي خفيف عليه ايران شده بود اما از اين پس بايد سختي هاي زيادي را براي حفظ آن تحمل كند.
گاردين روزنامه معروف انگليسي هم در تحليلي مشابه، ابتكار ايران را «سيلي به آمريكا و قدرت هاي هم پيمان» توصيف كرد و نوشت: اوباما از ايران سيلي خورد. اقدام ايران يعني اينكه در اين دنياي چند قطبي، كاري را كه اوباما نتوانست انجام دهد، حالا تركيه و برزيل انجام مي دهند. حتي ژاپن هم متعهد شده راه حلي براي برنامه اتمي ايران پيدا كند. از لحاظ سياسي پيشنهاد ايران و بيانيه تهران براي شكستن توافق بوجود آمده بر سر قطعنامه آمريكا در شوراي امنيت ارائه شده است. اما از لحاظ فني، توافقنامه اي كه ايران بدان گردن نهاده تقريباً شبيه به همان است كه در ماه اكتبر رد كرده بود با اين تفاوت كه زماني كه اين پيشنهاد داده شد، 1200 كيلوگرم اورانيوم نيمه غني سازي شده، بخش اعظم اورانيومي بود كه ايران داشت. اما امروز اين مقدار از نصف هم كمتر است. به عبارت ديگر، ذخيره اورانيوم ايران حتي اگر معامله با تركيه هم انجام شود، سر جاي خود مي ماند.
روزنامه فرانسوي ليبراسيون نيز در اين باره تأكيد كرد: رقم فعلي اورانيوم غني شده ايران همان ميزان ماه اكتبر گذشته نيست. برونو ترتره يك كارشناس اتمي متخصص پرونده ايران مي گويد ماه اكتبر گذشته كه 1+5 خواستار انتقال هزار و دويست كيلوگرم اورانيوم غني شده ايران به خارج بود، ايران تنها 1300 كيلوگرم اورانيوم در اختيار داشت، ولي از آن زمان تاكنون ايران به غني سازي ادامه داده و اكنون حداقل 2400 كيلوگرم اورانيوم غني شده ذخيره كرده است. اكنون در واقع غرب در همان تله اي گير كرده است كه خود در ماه اكتبر گذشته پهن كرده بود، يعني در آن زمان غرب خواسته بود كه ايران اورانيوم غني شده خود را به خارج انتقال دهد، و اكنون ايران مي گويد حاضر است آن پيشنهاد را بپذيرد.