| تبليغات | X |
|
طاهرنیوز لطفا درنظرسنجی هاشرکت کنید
| |||
|
گزارش برنا از حاشیه های حضور هیئت دولت بر سر مزار امام راحل؛
از قول رییس جمهور تا جو گیر نبودن سید حسن خمینی
دوشنبه ۱۲ بهمن ۱۳۸۸ ساعت ۱۶:۵۳
نمای حرم حضرت امام راحل همیشه زیباست و این زیبایی در گرگ و میش صبح بیشتر به دل می نشیند، حتی اگر تیرآهن ها و جرثقیلهای زشت، بی قواره و یغور جلوی دید آدم را سد کرده باشد. گرچه آفتاب اولین شعاع های نور خود را در دمادم صبح بر زمین پهن کرده است، اما در این فصل هنوز قدرت آن را ندارد، جلوی سوز و سرمایی که در اطراف حرم می وزد را بگیرد و ثابت ایستادن و انتظار برای ورود به حرم مطهر، سرما را بیشتر به وجود انسان می ریزد. بالاخره بعد از مدتی انتظار و تمام شدن کار گروه چک و خنثی، مجوز ورود به داخل صادر می شود. بعضی از خبرنگاران که از ساعت 5 صبح بیدار باش بودند جای دنجی را پیدا می کنند و چرتکی می زنند تا برنامه شروع شود. در گوشه ای دیگر متولیان حرم هم مشغول آماده کردن فضای داخلی ضریح امام برای مراسم ادای احترام هیئت دولت و رییس جمهور هستند و در همین اثنا، فرصتی پیدا می شود تا در نزدیک ترین حالت ممکن مرقد امام را زیارت کنم. گر چه در حالت عادی به هیچ وجه امکان زیارت مدفن حضرت امام در داخل ضریح فراهم نیست، ولی در این زمان، سر متولیان حرم شلوغ تر از آن است که بخواهند، جلوی من را بگیرند. نشستن در کنار مدفن امام راحل، قلب انسان را تکان می دهد؛ با خودم می گویم اینجا مدفن انسانی است که قلب های تمام انسان های مستضعف جهان را به حرکت در آورده و طنین سخنان وی هم چنان در گوش جهانیان باقی است. ضریح به سرعت برای مراسم آماده می شود و من باید ضریح را ترک کنم، گرچه دلم می خواهد اینجا بمانم؛اینجا تمام افکار مزاحم مثل حبابی لرزان رنگ می بازد، اما صدای آرام کلید دار ضریح از من می خواهد که ضریح را ترک کنم. با اکراه ضریح را ترک می کنم و به جمع بقیه خبرنگاران ملحق می شوم، اما هنوز هم چشمم به در ورودی ضریح حضرت امام است تا شاید فرجی شود، و راه برای من باز شود. ذهنم درگیر همین رویاها است که ناگهان رئیس جمهور به همراه "سید حسن خمینی" نوه حضرت امام(ره) و هیات دولت وارد حرم حضرت امام می شود و اینجاست که ما باید در گوشه ای بایستیم و تنها یک تماشاچی باشیم. من جو زده نیستم که در شرایط فعلی مصاحبه کنم نوه امام و رئیس جمهور در حالی که مشغول صحبت هستند، بر سر مزار همسر حضرت امام (ره) حاضر می شوند؛ به طور حتم محتوای صحبت های این دو حس خبرنگاری خیلی ها را قلقلک می دهد که می خواهند از آن سر دربیاورند. گوش ها تیز می شود و بالاخره کاشف به عمل می آید که رئیس جمهور در حال بحث و گفت و گو با سید حسن خمینی پیرامون پیشرفت بازسازی مزار حضرت امام (ره) است. احمدی نژاد و وزراء پس از ادای احترام به بنیانگذار انقلاب اسلامی، وارد ضریح حضرت امام (ره) می شوند و بر سر مزار امام راحل می نشینند، و در گوشه ای دیگر نیز عکاسان و فیلمبرداران در حال بگو مگو با محافظ جلوی درب ضریح برای ورود به داخل هستند. مراسم با فاتحه و نماز آغاز می شود و با مداحی پایان می پذیرد، اما در بین مراسم اتفاق دیگری نیز روی می دهد؛ سید حسن خمینی در اواسط حضور رئیس جمهور ناگهان مرقد را ترک می کند. حرکت نوه امام بازار پچ پچ ها را گرم می کند، همه می خواهند از دلیل اصلی این اتفاق سردربیاورند، اما در نهایت سادگی سید حسن خمینی دوباره به مراسم برمی گردد. در سوی دیگر حرم برخلاف تصور اولیه ما، هیچ محدودیتی در خصوص رفت و آمد مردم عادی وجود ندارد و حتی عده ای درمقابل حرم حضرت امام برای دیدار با رئیس جمهور به انتظار نشسته اند؛ با خودم فکر می کنم اگر یک تکه طنابی که برای جدا کردن مردم از محوطه اطراف مراسم کار گذاشته شده است پاره شود چه اتفاقی می افتد. رئیس جمهور هم پس از اینکه مراسم تمام شد، بدون کوچکترین سخنی به میان مردم آمد؛ ورود رئیس جمهور همان و به هم ریختن اوضاع مراسم همان!!! رئیس جمهور تلاش می کند تا به همه پاسخ مثبت دهد، اما همه می دانند که جواب دادن به سؤال تمام این آدم ها شاید بیش از یک هفته زمان ببرد. هنگامی که رییس جمهور می خواهد جمعیت مردم حاضر را ترک کند، یکی از بین جمعیت داد می زند و می گوید" دکتر قولت یاد نره" و رییس جمهور آرام می گوید نه یادم نمی رود. علیرغم تمایل رئیس جمهور برای صحبت با تعداد بیشتری از مردم، اما به خاطر کمبود وقت، رئیس جمهور، معاون پارلمانی خود را مأمور رسیدگی به مشکلات مردم می کند و بعد هم بحث مصاحبه است که کار ما تازه از اینجا شروع می شود. سید حسن خمینی که بسیاری از خبرنگاران نیز مایل هستند با وی مصاحبه کنند با یک جمله آب پاکی را روی دست تمام رسانه های می ریزد که "من جو زده نیستم که در شرایط فعلی مصاحبه کنم"؛ این هم از کار و بار ما!!! "بدو، بدو" احمدی نژاد بعد از خروج از حرم، به سرعت به سمت مزار شهدا حرکت می کند و خبرنگاران و عکاسان نیز به دنبال ماشین های روابط عمومی نهاد برای رسیدن به رئیس جمهور هستند و مسابقه سرعت از همین لحظه شروع می شود؛ گرچه با تمام تلاش هایی که صورت می گیرد در نهایت خبرنگاران و عکاسان دیرتر از همه به مزار شهیدان می رسند و کار آن طور که باید تمام نمی شود. البته رییس جمهور برای کساد نشدن کار عکاسان در لحظه سوار شدن به ماشین دستی تکان می دهد تا حداقل چیزی گیر عکاسان رسانه ها هم بیاید. با تمام شدن برنامه، همه سراغ مینی بوس ها می روند تا یک وقت جا نماند، اما نگاه من هنوز به حرم امام است و این سئوال که آیا بار دیگر فرصت زیارتی این چنین نزدیک از مزار امام (ره) برای من فراهم می شود یا نه؟ [ سه شنبه سیزدهم بهمن 1388 ] [ 9:24 ] [ طاهرزاده ]
|
درباره وبلاگ  "این وبلاگ با هدف عمل به فرمایشات و منویات مقام معظم ولي فقيه حضرت امام خامنه ای (حفظه الله) و بصیرت افزائی وبا لابردن سطح آگاهی مردم،تحلیل و یادآوری تاریخ مظلوم تشییع که در هر برهه از زمان با ترفند ها و فتنه های سياستمداران بي تقوا و دنیازدگان بي درد،در مبارزه بوده است،فعالیت می نماید. «اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَ تَرَّحَّم عَلی عَجزِنا وَ اَغِثنا بِحَقِّهِم».
امکانات وب | ||
| [ طراحی : تمزها ] [ Weblog Themes By : Themzha] | |||
