عزت جامعه مدرسین در فتنه۸۸:

در فتنه سال ۸۸، جامعه مدرسین در کنار امام و امت، به خوبی در برابر ظلم بزرگ به نظام، موضع گرفتند؛ ظلم بزرگی که از سوی خانواده هاشمی و مخملی ها و در سایه همراهی، سکوت و یا دونبشی هاشمی، لاریجانی، قالیباف و باهنر صورت گرفت. آری ظلم بزرگ: و لعن الله امة سمعت بذالک فرضیت به؛ و لعن الله المُمَهّدین لهم بالتمکین من قتالکم!

فلسفه ورود جامعه مدرسین به انتخابات مجلس نهم؛

 الف. تعیین معیارهایی برای جریان اصولگرایی تا افراد فاقد این معیارها، با تابلوی اصولگرایی وارد مجلس نهم نشوند؛ ب. جلوگیری از تفرقه و انشقاق اصولگرایان. اما ساکتین فتنه و وابستگان به کانون خطرناک ثروت و قدرت، با وجود هشدار مکرر امام خامنه ای؛ با مصلحت سنجی های اشتباه، به عنوان تصمیم گیران اصلی جریان اصولگرا معرفی شدند؛ یعنی معیار تعیین اینکه علامه مصباح اصولگرا است یا نه، حرف کسانی مثل محمد رضا باهنر و لاریجانی و قالیباف است! باهنری که می گوید تا یک هفته بعد از انتخابات، هر کس با موسوی بوده و او را مثبت تلقی کرده است، به وظیفه شرعی اش عمل کرده است.

نقض هر دو غرض جامعه مدرسین در انتخابات مجلس نهم؛

الف. راهیابی همراهان، ساکتین و دو نبش ها حتی در مرکزیت تصمیم گیری اصولگرایی. ب. انشقاق در جریان اصولگرایی! با راه یابی ساکتین و همراهان فتنه، جبهه پایداری انقلاب اسلامی به عنوان علمدار گفتمان ناب تیر ۸۴، با اشراف علامه مصباح و آیت الله خوشوقت، وارد میدان شد و هر گونه ائتلاف را وابسته به اطاعت از سخنان اخیر و مکرر امام خامنه ای در دوری گزیدن از کانون های ثروت و قدرت (لاریجانی، قالیباف و باهنر) کرد. پس هدف جامعه مدرسین؛ یعنی، عدم راه یابی افراد فاقد صلاحیت و عدم انشقاق در جریان اصولگرایی، محقق نشد.

سوال بسیار اساسی از جامعه مدرسین؛

 اینک که اهداف جامعه مدرسین در تشکیل جبهه متحد اصولگرا محقق نشده است، چرا حیثیت عظیم جامعه مدرسین تنخواه (وجه در اختیار برای هزینه های جاری) ساکتین و تاجرین فتنه شده است؟ آیا متولیان امر، می دانند که آینده جامعه مدرسین را چه کسانی به گرو گرفته اند؟ به ویژه اینکه کسانی مثل علامه مصباح یزدی که از پایه گذاران اصلی جامعه بوده است، اینک در کنار جبهه پایداری است نه در کنار ساکتین فتنه و اصحاب قدرت و ثروت! و از سویی آیت الله یزدی رئیس جامعه مدرسین و از افشاگران ساکتین و دونبشهای فتنه ۸۸، مدت ها است که بستری است و چندان در جریان امور نیستند؛ حتی امام خامنه ای به عیادت وی رفتند. در این میان تمام حیثیت و هویت نهاد محترمی چون جامعه مدرسین که حتی به صورت یک دست، خرج حمایت از هاشمی هم نشد، اینک تنها و تنها تنخواه باهنر، قالی باف و لاریجانی می شود؛ آیا جامعه مدرسین باید در برابر بدنه حامیان گفتمان تیر ۸۴ و علامه مصباح و هشدارهای شدید امام خامنه ای در نزدیک نشدن به کانون های ثروت و قدرت قرار بگیرد؟ و این بزرگترین چالش در طول حیات جامعه مدرسین حوزه عملیه قم است.

وَ لا تَرْکَنُوا إِلَى الَّذینَ ظَلَمُوا: مبادا کسانی را تکیه گاه و رکن جریان اصولگرایی قرار دهیم که مرتکب ظلم بزرگ به نظام، یا سکوت و دونبشی در برابر آن شدند یا مثل باهنر، که حتی حمایت و همراهی با موسوی تا یک هفته پس از انتخابات را عملی مشروع و مطابق وظیفه دانست! در حالی که همه ادعاها کثیف و خائنانه براندازان در همان یک هفته بعد از انتخابات، رونمایی شد. آیا آنان که با خنجر سکوت «هل من ناصر؟ و أین عمار؟» امام خامنه ای را، از قفا بریدند، باید محور و رکن جریان اصولگرایی و تکیه گاه گفتمان تیر ۸۴ باشند؟ مطمئن باشیم آنان که استغاثه امام خامنه ای در اوج براندازی نظام را به سکوت و تمسخر برگزار کردند، زاری فریادخواهی شما را هم یاری نخواهند شد! «وَ لا تَرْکَنُوا إِلَى الَّذینَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّکُمُ النارُ و ما لکمْ منْ دونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِیاءَ ثُمَّ لا تُنصَرونَ»^۱ هود، ۱۱۳.

^-----------