نقش « هاشمی رفسنجانی » در انتخابات مجلس نهم

تغییر تاکتیک آقای رفسنجانی برای رسیدن به راهبرد دوساله :

اگرچه در یکسال گذشته آقای رفسنجانی خیز محسوسی برای انتخابات نهم مجلس داشته و از راهبرد دوساله ی خویش برای انتخابات مجلس وشوراها ونهایتاً ریاست جمهوری آینده گفته بود (دیدار با استاندارانش 90/7/26 ) و با استعفای پسر ارشد وی «محسن» از ریاست مترو که به هیچ وجه حاضر به عقب نشینی از این سنگر استراتژیک نبود و سخنان « محمد هاشمی » از اعضاء برجسته ی حزب قدرت وثروت « کارگزاران » در همان زمان حضور بی پرده ی این حزب در انتخابات پیش بینی می شد .

ولی با توجه به شرایط موجود و انعطاف ناپذیری افکار عمومی نسبت به جریاناتی که وابستگیشان به آقای رفسنجانی وکارگزارانشان که مدعیان اصلاحات نیز بخشی از آنها هستند بیش از پیش ملموس است چنین به نظر می رسد که آقای رفسنجانی ترجیح می دهد که با چراغ خاموش و با مهره های بی نشان بازی کند و با نام فراجناحی ترفند اواخر دهه شصت برای تعمیق نفوذ خود در ارکان نظام را تکرار کند.

چگونه که در آن دهه و در اوج جنگ زرگری دو جناح قدرت وثروت کشور و در ورای جنجال های ساختگی دو جریان ، آقای رفسنجانی صدر فهرست تمام جریان های به ظاهر متخاصم قرار می گرفت و در هر دو طرف برای ایشان یارانی وجود داشت اینبار نیز آقای رفسنجانی ترجیح داده است به تکمیل یارگیری خود از تمام فهرست ها و جبهه ها بپردازد و از جریان هایی که در مجلس هشتم خدمات شایسته ای به مقاصد وی کرده اند سازمان یافته تر برخوردار شود.

چرا که اتفاقاتی که در روزهای اخیر مجلس و جا به جایی هایی که در بین فهرست جبهه های حاضر صورت می گیرد گویای این رویکرد است .

عدم تصویب طرح « شفاف سازی مخارج نامزدهای مجلس» و

 طرح « سؤال از رئیس جمهور » دو روی یک سکه :

عدم تصویب فوریت طرح « شفاف سازی منابع مالی تبلیغ نامزد های نمایندگی مجلس » و خارج از دستور شدن آن در کنار اعلام وصول طرح سوال از رئیس جمهور توسط هیأت رئیسه در آخرین روز مجلس قبل از انتخابات با بیش از هفتاد امضای با نام را نمی توان از یکدیگر جدا دانست بنابراین به جاست در کنار اقدام انقلابی مردم در عدم انتخاب امضاء کنندگان که ترکیبی از نمایندگان مدعی اصول گرایی و مدعی اصلاح طلبی هستند مراکز نظارتی نیز این افراد را زیر ذره بین دقیقی قرار دهند تا مسیر ارتباطی مراکز قدرت وثروت با نمایندگان را بهتر بتوانند رصد کنند.

شاید گفته شود آقای رفسنجانی دیگر نفوذ سابق و ابزار قدرت لازم را ندارد البته که آقای رفسنجانی هر چه از حماسه ی سوم تیر 84 می گذرد و به خصوص پس از نقش آفرینی خود و فرزندان و وابستگانش در افتضاح فتنه 88 روز به روز از تأثیر گذاریش کاسته می شود ولی نباید از ابزار و عوامل ایشان در مراکز مختلف غافل شد .

چنانچه هنوز کسی اموال ودارائی های اعضاء حزب کارگزاران را که بر مراکز حساس مالی غیر دولتی کشور حضور دارند را بررسی نکرده .

رفسنجانی در مجلس هشتم تنها نبود !

وقتی که واژه سازی ایشان در یکسال گذشته در سایت های مدعی اصول گرایی انعکاس یافت و بر علیه دولت خدمتگزار جو نفرت را پراکند و وقتی که در صحن مجلس هشتم خواسته های ایشان چون « حذف پرداخت یارانه ی نقدی به مردم » دنبال می شود  و تصاحب دانشگاه آزاد با نام جعلی « وقف دانشگاه آزاد » و یا « جدا سازی بانک مرکزی از دولت » و انتقال حاکمیت آن به نفع ریاست مجمع تشخیص مصلحت بر خلاف خواسته ی رهبری و با حمایت بی دریغ رئیس و تصویب اکثر نمایندگان مجلس هشتم دنبال شد نباید از تلاش وی در گسترده تر کردن و سازمان یافته کردن این اقدامات غافل شد .

یارگیری برای رسیدن به « بنی صدرازیسیون » و احیای فتنه :

در ورای جنجال های سطحی بین جبهه های نه چندان از هم جدا و در این تکاثر فهرست ها ، آقای رفسنجانی که نزدیک یکسال با جلسات متعدد با استانداران دولتش و احزابی چون « حزب کواکبیان » و « حزب مؤتلفه » و عوامل مؤثر در جبهه متحد و ایستادگی و ارتباطات غیر مستقیم با دیگر جبهه های به ظاهر منتقدش به دنبال تبدیل یاران غالب خود در مجلس هشتم به اکثریت حاکم در مجلس نهم است ، تا اولاً حذف دولت را با تحقق « بنی صدریزاسیون ، دکتر احمدی نژاد » دنبال کند و در گام بعد و نهائی خود آنچه را که در فتنه 88 در تحریف نظام و تضعیف رهبری را می خواست پیش ببرد. ، که درخواست سوال از رئیس جمهور توسط نمایندگان خاص در آخرین روز کاری مجلس پیش از انتخابات را می توان اولاً درخواست کمک های خاص از کانون قدرت وثروت ارزیابی کرد و در ثانی مقدمه چینی برای تکمیل پروژه ی بنی صدریزاسیون تلقی کرد به خصوص که چینش زمانی روز سوال از رئیس جمهور در چهاردهم اسفند ، سالروز افشای انحراف بنی صدر می باشد که نشاندهنده ی عمق کینه توزی این جریان است .

عدم جوار تعصب به فهرست ها وجبهه ها :

بنابراین صرف اینکه افراد موجه وخوبی در رأس برخی از فهرست ها هستند نباید جواز رأی به تمام افراد ذیل فهرست ها شود . چنانچه مثلا در چینش فهرست تهران « جبهه پایداری » که خود را منتقد ورود قالیباف با امکانات بیت المال به حمایت از جبهه متحد می دانند شاهدیم که شخصیتی را که با فشار وی بر شورای شهر تهران در سال 84 قالیباف را به جای دیگر گزینه های هماهنگ با دولت تحمیل کرد و هنوز نیز خود و آقازاده اش با تمام قوا برای ابقای قالیباف تلاش می کنند را در ده نفر ابتدای این فهرست می بینیم که اینرا می توان نشانه عدم شناخت ایشان دانست  . بنابر اینکه « نه هرکه آینه سازد سکندری داند.» اینطور نیست که اگر افراد مقدسی جبهه ای راه انداختند تضمینی باشد که دانسته یا نداسته مهره های شخص فتنه گر را تبلیغ نکنند.

بنابر این ابتداء موظفیم تنور انتخابات را گرم و با نشاط نگهداریم و سپس بدون قبیله گرایی نسبت به فهرست ها و جبهه ها دانه دانه ی افراد را موضعشان نسبت به رأس فتنه و اگر نماینده بوده کارکردش در مجلس را شناسایی کنیم تا طمع ورشکستگان فتنه را که هرگز نخوابیده اند را به یأس تبدیل کنیم .

و مطمئناً به برکت عنایت خداوندی و کرامت مهدوی علیه االسلام و درایت ولائی امام خامنه ای زمینه های دارد فراهم می آید که فتنه جویان وفتنه گران وبازیگران فتنه در هر ظاهر وجبهه ای که هستند با امکانات و اقدام خود رسوا شده و شرایط حذف خود را فراهم می کنند.